کپر، جایگزین اتاق بچه ها و آشپزخانه اهالی بلوچستان – بنت

در شهر بنت خبری از کلاس های کپری نیست. اما هر گوشه شهر و در حیات هرخانه آجری، کپری به چشم می خورد که بزرگ هر ایل و قومی آن را می سازد تا نشان دهد هنوز ساکنان این سرزمین تاریخی پایبند فرهنگ بومی خود هستند وهنوز هم بخشی از خانه و زندگی شان را در این کپرها می گذرانند.

یکی از زنان این شهر علت ساخت کپر را در کنار ساختمانهای آجری اینگونه توضیح می دهد: «خانه ساخته شده تنها 65 متر است و 15 فرزند داریم. به همین دلیل همسرم کپر را ساخته است تا تعدادی از فرزندانم شب ها در کپر بخوابند. از دیگر سو،کپرها در گرمای طاقت فرسای بلوچستان – بنت برای ما بسیار مفید است و بسیاری از روزهای تابستان داغ را در این کپرها به شب می رسانیم. چه، این کپرها مانع از ورود گرما و سوختن پوستمان می شود.»

زن دیگری کپرساخته شده از سنگ را آشپزخانه خود معرفی می کند و می گوید:«خانه های ساخته شده در جیرفت بلوچستان – بنت بسیار کوچک است و کفاف خانواده های پرجمعیت این شهرستان را نمی دهد. به همین دلیل بسیاری از خانواده ها کپر را با هزینه کم می سازند تا جبران بخشی از فضای خانه شان شود.»

نظافت اجباری دانش آموزان در مدارس شبانه روزی

یکی از شاگردان مدرسه برایمان توضیح می دهد: «با توجه به دور بودن مدرسه از مرکز شهر، رانندگان سرویس خواهان دریافت هزینه سرویس به مبلغ 70 هزار تومان هستند، این در حالی است که دیگر مدارس نزدیک شهر تنها 35 هزارتومان برای سرویس مدرسه از والدین دریافت می کنند.»

 دیگر دانش آموز به نبود کلاس های جبرانی اشاره می کند و می  گوید: «دانش آموزان دبیرستانی باید برای کنکور آماده شوند و کلاس های تست زنی داشته باشند. اما در مدرسه ما هیچ کلاس فوق العاده ای تشکیل نمی شود و معلمان به دلیل دور بودن مدرسه حاضر به برگزاری این کلاس ها برای ما نیستند.»

نجمه دیگر دانش آموزان اول دبیرستان این مدرسه می گوید: «گرمای هوا در بلوچستان – بنت گاه به بیش از 50 درجه نیز می رسد و در این شرایط ما باید زنگ ورزش خود را در حیاط مدرسه بگذرانیم. برخی از دانش آموزان در زنگ ورزش از گرمای هوا حالشان بد می شود باید یک روز کامل استراحت کنند. از دیگر سو تعداد وسایل ورزشی بسیار کم است و دانش اموزان باید به صورت نوبتی تمرین های ورزشی را انجام دهند.»

بسیاری از دانش آموزان دختر این مدرسه تمام طول هفته را به دور از خانواده در این مدرسه شبانه روزی  می گذرانند تا به آرزوهای خود در آینده دست یابند.

به رغم نوساز بودن مدرسه، باز هم 180دانش آموز این مدرسه منطقه محروم با مشکلاتی همچون نبود سرویس مدرسه، دور بودن مدرسه از شهر، نظافت اجباری مدرسه توسط دانش اموزان، کمبود وسایل ورزشی، نداشتن کلاس جبرانی وسالن ورزشی و... دست و پنجه نرم می کنند.

بهداشت، نبود زنگ ورزش و هنر، مشکلات دانش آموزان بلوچستان – بنت

یکی از معلمان برایمان توضیح می دهد که دانش آموزان از سرویس بهداشتی محروم هستند و آنها باید برای استفاده از سرویس بهداشتی در ساعت آموزشی به خانه های خود که در چند صد متری مدرسه است بروند و این می تواند در روند آموزشی آنها اشکال ایجاد کند.

او به عقرب گزیدگی یکی از دانش آموزان دختر کلاس اشاره می کند و می گوید:« هفته گذشته یکی از دانش آموزان را در کلاس درس عقرب نیش زد و هیچ امکانات بهداشتی برای ضد عفونی کردن نیش عقرب در اختیار نداشتیم. دانش آموزان با فاصله چند ساعته به درمانگاه روستا برده شد و در حال حاضر نیز امکان حضور او در مدرسه وجود ندارد.»

این معلم همچنین نسبت به دریافت حقوق خود نیز شکایت دارد و می گوید:« فاصله خانه تا مدرسه ام بسیار زیاد است. از دیگر سو مجبور هستم در گرمای طاقت فرسای روستا، در کلاس های کپری تدریس کنم.حق سختی کار همانندسایر معلمان در شهرستان های دیگر رمی گیرند، دریافت می کنم.»

در مدرسه خبری از زنگ ورزش و هنر نیست و دانش آموزان تنها باید درس بخوانند و درس. یکی از دانش آموزان کلاس سومی برایمان توضیح می دهد که در سال گذشته یک معلم ورزش در هفته یک بار به مدرسه می آمده که بدون توپ، حرکات نرمشی را به دانش آموزان آموزش می داد

پاسخ دانش آموزان بلوچستان – بنت به پرسش مهر رئیس جمهور

اما گویا امسال همان یک معلم ورزش نیز از این دانش آموزان دریغ شده است. نکته جالب توجه آن است که هیچ کدام از این شرایط مانع از ادامه تحصیل دختران و پسران برای رسیدن به آرزوهایشان نمی شود و همچنان دانش آموزان کلاس های کپری مصمم در رسیدن به اهداف خود در شغل آینده خود هستند. یکی می خواهد معلم شود و دیگری پزشک. یکی دیگر نیز علاقه مند به خلبانی است و ...

دانش آموزان مدرسه کپری بلوچستان – بنت اما خیلی زود، شاید زودتر از خیلی دیگر از دانش آموزان به پرسش مهر امسال رئیس جمهور پاسخ دادند و گفتند:«  اگر پدر ما رئیس جمهور بود، از او می خواستیم آنقدر مدرسه در کشور بسازد که دیگر هیچ دانش آموزی در ایران مجبور به تحصیل در کلاس های حصیری و کپری نباشد.»

البته دو  کانکس احداث شده در روستا نیز شرایط بهتری از کپرها ندارد و دانش آموزان کلاس اول و ششمی نیز در کانکس های کوچک و بدون کولر مشغول به تحصیل هستند. شرایط تحصیل در کانکس ها به اندازه ای بد است که دانش آموز و معلمان ترجیح می دهند در کپر درس بخوانند. کانکس هایی که البته 5 روز بعد از آغاز سال تحصیلی در اختیارشان قرار گرفته است